800 millóns de €… e o futuro segue a pasar por nós mesmos

Hai ben poucos días que a Xunta de Galicia aprobou oficialmente o PEGSI (o Plano Estratéxico Galego para a Sociedade da Información). Mais o eco no blogomillo é ben miúdo.

Según Technorati apenas 8 mencións no día máis concorrido, e a maioría nos días que rondan á súa presentación e aprobación.

Buscando en Blogaliza e Blogalego os resultados non varían significativamente. A simple vista podemos pensar en que non lle interesa a ninguén, mais sucede todo o contrario: a moitos lles interesa… e están informados e dacordo con el.

O proceso xestionado por Elena Veiguela (como directora xeral de promoción industrial e da sociedade da información) parece exemplar na súa forma e fondo.

En forma, porque reuníronse para realiza-lo plan cos tódolos axentes dinamizadores do sector en Galicia: empresa, universidade galegas (véxase informe resumo das contribucións dos expertos [PDF 700Kb]) e sociedade civil (asociacións galegas de software libre). Mais tamén con outros axentes do estado español e da Unión europea.

En fondo, porque unha vez fagocitada toda a información fíxose un plan ambicioso e enfocado a palia-las carencias de Galicia.

Entón, dentro de 3 anos Galicia estará á cabeza do sector TIC español? Quizás europeo? Mundial? Sendo modestos e rigorosos, non será así.

Dentro dos poucos post relacionados co PEGSI, hai dous significativos neste sentido.

Lendo ambos chegamos ó nó gordiano da cuestión: o PEGSI é unha ferramenta para a creación de infraestruturas e a alfabetización dixital. Nada máis.
Como ben di Ramom Nogueira nos comentarios ó post de Manuel Gago

unha sociedade pseudofeudal non se transforma en sociedade do coñecemento a base de talonario

é dicir, o cambio de mentalidade requerido para entrar na sociedade da información non nos virá dado, senón que, unha vez máis e por dicilo con palabras de Javier Vázquez…

o futuro pasa por nós mesmos.

Mais neste futuro teñen moito que dicir os axentes implicados no desenvolvemento do PEGSI: empresas, administracións e organizacións civís.

Dependerá en gran medida o devir do PEGSI en que estes axentes teñan unha visión a curto ou a longo plazo. De que se conformen cos cartos que “xa teñen” hoxe ou traten de abrir novos mercados e posibilidades en Galicia.

Os cartos xa están na mesa e o futuro comeza a xirar. Desta vez, qué nos tocará?

Hacia o quinto nivel: a colmena humana

Cando un xoga a futurólogo debe saber que é preciso ser un home renacentista para facelo con algún sentido. E logo de ler Multitudes inteligentes, de Howard Rheingold (ver blog do sobre a mesma temática: as Smart Mobs), parece que vexo por todos lados referencias e ideas que relacionan múltiples campos: bioloxía, xenética, telecomunicacións, publicidade.

Coa lectura deste libro condénsase de novo a idea central deste ano 2007: toca tecer rede civil internacional. É a hora das iniciativas civís con lóxica rede e open-source.

Nesta fase da historia –global (aberta ó entorno), dinámica e complexa- podemos plantexarnos cómo nos organizaremos, cal será a próxima revolución social. Como entrante a este concepto deixo unhas palabras de Jose Antonio López (profesor de microbioloxía da UAM)…

 Hace unos 4000 millones de años, las primeras moléculas con cierta capacidad replicativa (el ARN y/o ADN) pudieron hacer su aparición en la sopa primigenia terrestre (primer nivel). 500 millones de años más tarde, en una atmósfera anaerobia del segundo nivel, aparecerían los primeros organismos procariotas (bacterias probablemente…) para, 2000 millones de años más tarde, dar paso al siguiente nivel con los primeros organismos eucariotas. Finalmente, hasta el momento, hace unos 1000 millones de años, empezaron a agruparse células independientes en estructuras superiores (cuarto nivel). A todo esto, hace solo 2 milloncitos de años de nada que nuestros abuelos más remotos se ganaron el género Homo. Y ahora, ¿qué? ¿Cuál sería el siguiente nivel?

Buscando exemplos na bioloxía (abellas, formigas, corais) e na xenética poderemos anticipa-lo futuro, entendelo e modificalo. E como ben di José Antonio

En un mundo globalizado, con los medios rápidos de transporte como sistema circulatorio, la red de ordenadores como claro sistema nervioso

Esas son as claves do que podemos ser: transporte e comunicacións artellan un mundo global do que debemos ser partícipes. Estimular tribus globais de participación é o reto da sociedade civil nos próximos anos. Os “malos” xa o fixeron, os Estados e empresas están en proceso. E nós? Para cando? Deixémonos de choros e lamentacións.

David vaise. Abandoa esta comunidade por un tempo, e espero non sexa sen retorno. Síntome hoxe máis libre gracias ó teu descubrimento, David. Pero tamén máis triste pola túa presente e futura ausencia. Coa túa ausencia o único que gañamos é tempo, tempo para poder ler con calma cada unha dós teus post, que nos fan sen dúbida un chisco máis libres. Gracias… e ata logo!