Actualizaciones de octubre, 2007 Mostrar/ocultar comentarios | Atajos de teclado

  • Andrés 17:23 el 13 October, 2007 Enlace permanente | Responder
    Etiquetas: , , ,   

    Informacionalismo e a riqueza das nacións 

    A través de Juan Freire chego a un informe, un bo resumo do informe e unha entrevista con Kirk Hamilton, economista do Banco Mundial. O informe versa sobre a riqueza das nacións no século XXI (no informacionalismo), que divide entre capital natural, manufacturado e intanxible:

    The World Bank study defines natural capital as the sum of cropland, pastureland, forested areas, protected areas, and nonrenewable resources (including oil, natural gas, coal, and minerals).

    capitalProduced capital is what most of us think of when we think of capital: machinery, equipment, structures (including infrastructure), and urban land. But that still left a lot of wealth to explain. “As soon as you say the issue is the wealth of nations and how wealth is managed, then you realize that if you were only talking about a portfolio of natural assets, if you were only talking about produced capital and natural assets, you’re missing a big chunk of the story,” Hamilton explains.

    The rest of the story is intangible capital. That encompasses raw labor; human capital, which includes the sum of a population’s knowledge and skills; and the level of trust in a society and the quality of its formal and informal institutions. Worldwide, the study finds, “natural capital accounts for 5 percent of total wealth, produced capital for 18 percent, and intangible capital 77 percent.”

    Social institutions are most crucial. The World Bank has devised a rule of law index that measures the extent to which people have confidence in and abide by the rules of their society. An economy with a very efficient judicial system, clear and enforceable property rights, and an effective and uncorrupt government will produce higher total wealth.

    Na entrevista con Ronald Bailey, Hamilton explica de novo -cun humor e claridade que se agradecen- en qué consiste o capital intanxible:

    Intangible capital is capital that has an economic value but is not something you can drop on your foot.

    It’s the preponderant form of wealth. When we look at the shares of intangible capital across income classes, you see it goes from about 60 percent in low-income countries to 80 percent in high-income countries. That accords very much with that notion that what really makes countries wealthy is not the bits and pieces, it’s the brainpower and the institutions that harness that brainpower. It’s the skills more than the rocks and minerals.

    E, a pesar de levar tempo falando do capital-paisesinformacionalismo, non deixan de sorprenderme os seus números:

    el informe del Banco Mundial estima que mientras el capital natural representa sólo el 5% de la riqueza mundial y el capital manufacturado el 18%; el capital intangible representaría la mayor parte de la riqueza, un 77%.

    Además de esta evidencia, la comparación entre países ricos y pobres (las tablas recojen los datos de los 10 más ricos y más pobres) es especialmente relevante. El capital intangible determina la mayor parte de la riqueza incluso en los países pobres, entorno al 60%, contradiciendo la idea de que estos países dependen fundamentalmente de sus recursos naturales.

    De hecho, es paradigmático el caso de Nigeria, aquejado de graves problemas de pobreza a pesar de sus grandes recursos minerales pero que presenta valores de capital intangible negativos. Por el contrario, en los países ricos la importancia del capital intangible crece hasta valores próximos al 80% de media

    O intanxible imponse ó tanxible. E desta premisa debemos aprender para reformular as estratexias de desenvolvemento:

    Reason: Fifty years ago at the World Bank, it was all about tangible capital-factories, railroads, dams, and roads. Now it seems that enhancing intangible capital is huge, comparatively speaking, if the bank wants to spur more development.

    Hamilton: In the old days, we thought if you built the infrastructure then development would come-the Field of Dreams model of development. It turns out to be a lot harder than that.

    Ou en palabras de Juan Freire,

    La economía del desarrollo ha documentado diversas evidencias que indican que en los países en desarrollo son aquellos proyectos basados en tecnologías ligeras y baratas ideados y gestionados por emprendedores locales los que alcanzan mayores tasas de éxito, mientras que los planes que se apoyan en una “burocracia masiva” asociada a la ayuda y planificación gubernamental suelen ser mucho menos eficaces.

    Ese es el argumento de buena parte del trabajo de William Easterly (comentado aquí y aquí). Son especialmente inetersantes en este sentido su artículo de 2006, Planners vs. Searchers in Foreign Aid, en Asian Development Review (pdf). y sus libros de 2001, The Elusive Quest for Growth: Economists’ Adventures and Misadventures in the Tropics, y The White Man’s Burden: Why the West’s Efforts to Aid the Rest Have Done So Much Ill and So Little Good.

     
  • Andrés 14:59 el 11 October, 2007 Enlace permanente | Responder
    Etiquetas: ,   

    O poder das redes na “cósmica” 

    En Enxeñería Sen Fronteiras Galicia, hai algo máis de ano e medio que se iniciou o uso dos blogs como ferramenta de comunicación, porque se confiaba neles. ESF é a primeira ONG galega que o fixo e unhas das primeiras de España.

    Ós poucos, a dirección xeral de cooperación da Xunta iniciou un proceso similar para os seus bolseiros no Sur (aínda que agora recuaron e xa non están dispoñibles os blogs dos novos bolseiros).

    Esta foi unha forte aposta que foi crecendo ó longo do tempo: salvador, nicaragua, sahara, honduras, campaña de auga, … de todos eles eu téñolle un especial cariño ó de nica, pois Sergio conseguiu entende-la filosofía e a potencia dos blogs… e realizou á perfección (e aínda realiza) a transferencia de coñecementos ós posteriories PCR.

    Así, logo dun tempo probando e probando… e sobre todo lendo moito dos que máis saben.. Fran e máis eu decidimos que tocaba formalizar este coñecemento residual que imos tendo. E así nos chegou a oportunidade.

    Na próxima asamblea federal da Federación de Ingeniería Sin Fronteras española daremos unha ponencia sobre o poder das redes aplicado ás ongd. Mais iso non é suificiente… e pronto teredes máis sorpresas :D

     
  • Andrés 0:15 el 11 October, 2007 Enlace permanente | Responder
    Etiquetas: ,   

    Piso na Coruña… done 

    Volvo a recupera-la fé na humanidade… e nos caseiros de Coruña.

    Logo dunha xornada inicial de búsqueda “analóxica”, de método convencional (recorrer lugares clásicos e tirar de teléfono) paseime ó método “dixital” de investigar ofertas na rede (non me deixa de sorprender o auto-reflexo-condicionado de inicia-la búsqueda no mundo analóxico: o poder das costumes). Recoméndovolo.. é sinxelo e sempre podes investigar máis sobre a vida e obra dos teus futuros co-inquilinos e intercambiar correos sobre intereses mutuos.

    E así, tirando do poder das redes atopei piso. Porque realmente non só eu estaba pateándome Coruña, senón todos os que me escribiron mails e sms con ánimos, números ou recomendacións, promesas de cervexa, etc.

    E agora toca cerra-las prácticas e comeza-lo traballo. Unha nova etapa.

     
    • Lara 0:26 el 11 octubre, 2007 Enlace permanente | Responder

      Pues mira al final encontraste y por lo menos tuviste oportunidad de elegir jejeje. Bueno si no siempre te quedaria una cama bajo mi techo coruñes… Que morriña me ha dado ese mapa!jeje
      Un beso guapo, ah y lo del cafe, en diciembre esta hecho!

      Lara

    • nes 17:35 el 11 octubre, 2007 Enlace permanente | Responder

      te tomo la palabra Lara, para entonces ya podré servirte de guía por coru city! :D

  • Andrés 0:59 el 9 October, 2007 Enlace permanente | Responder
    Etiquetas: , ,   

    Piso na Coruña… searching 

    Logo dun día enteiro “de paseo” por Coruña (moi levadeiro gracias ó meu guía … gracias Quique!) non atopamos ningún sitio onde mereza a pena vivir.. se un quere conservar a saúde (física e mental). Teño ata 3 páxinas da moleskine emborronadas con números, cifras, lugares, citas. A maioría xa alquilados, os “prometedores” con esixencias dignas dunha peli dos Marx e persoaxes sacados dunha novela de Kafka.

    Lara cóntanos que en Gante non se alquila nada, que lle costou atopar piso. E creo que na Coruña non debería alquilarse.. a metade do que se alquila.

    Segue a búsqueda de piso..

     
    • Bea 1:24 el 9 octubre, 2007 Enlace permanente | Responder

      Mucho ánimo con la búsqueda! Por aquí parece que la cosa también está mal (menos mal que a nosotros nos alquila un piso la universidad!), pero en NY TODO es alquilable y exageradamente caro!

    • peregrinodelasrias 21:14 el 9 octubre, 2007 Enlace permanente | Responder

      En Burgos, bueno, se Vigo vos parecía caro, aquí máis. E a miña primeira busca foi desesperante: ningún piso digno para compartir (logo de estudiar 40 posibilidades, case todas xa alquiladas) salvo o piso no que as inquilinas non me quixeron. Pero na segunda busca, asumindo irme só e que o precio sería alto, acabei atopando tres pisos cos que incluso puiden negociar rebaixas. Consellos: non desesperar, coller pensión para 1 semana mentras se busca, comezar as chamadas dicindo “son galego, responsable, limpiño, simpático e enxeñeiro…”, buscar en taboleiros de anuncios de edificios públicos (sempre hai funcionarios buscando piso), e preparar o peto… ¡E sorte cos compañeiros e co caseiro!

    • nes 0:22 el 11 octubre, 2007 Enlace permanente | Responder

      Gracias chicos! Al final he tenido suerte y encontré un sitio donde dejarme caer muerto dignamente :D

  • Andrés 5:19 el 6 October, 2007 Enlace permanente | Responder
    Etiquetas: ,   

    ¿Por qué este máster de software libre? 

    Superada a emoción inicial, toca escribir unha reflexión importante para min: ¿por qué cursar este máster de software libre?

    A resposta primeira é que desexo aprender, e que mellor entorno para facelo que estar cos mellores:

    Igalia é unha empresa que coñezo apenas de un par de meses de prácticas e algunha entrevista, pero podo dicir que as súas metodoloxías de traballo coinciden plenamente coas miñas propias. O nivel técnico do seu persoal é moi elevado, non envexa nada ós mellores hackers do resto do mundo, o que -entre outras cousas- a posicionou no consello asesor de GNOME e como un dos sponsors da iniciativa GMAE xunto cos grandes xigantes europeos, norteamericanos e .. sudafricanos.

    Sendo así, estou seguro de que pode aportar -e aportará- unha visión empresarial e técnica moi fiable.

    Polo lado universitario e de investigación, encóntrase o grupo Libresoft da Universidade Rey Juan Carlos, que é un dos principais axentes dinamizadores a nivel europeo no que se refire a estudios cuantitativos e formalización do análise de proxectos de software libre, algo que neste momento me interesa bastante.

    E nin sequera discutirei as abrumadoras biografías do comité asesor.

    Todo isto, faime pensar que éste é o mellor lugar para crecer como programador de software libre.

    Ademáis, integrarse nunha comunidade cos teus mesmos motores vitais… ben, eso simplemente é un gustazo. Tamén neste sentido espero que se cumplan as expectativas, e o modelo educativo se pareza o máis posible ó modo de relacionarse nunha comunidade, porque así é como aprendemos, a base de iteracións socializadas.

    Para finalizar, dicir que este máster debe nacer co espíritu dun evento efímero, como un esforzo dos mumis igalia e libresoft por intensifica-la forza de traballo do software libre nun momento no que escasea. Mais a longo plazo o seu obxectivo será desaparecer ou reconvertirse a algo máis específico, posto que as funcións que agora cubre, serán fagocitadas polas universidades.

    Mais.. non futuricemos agora. Éste é momento de disfrutar. Simplemente. Disfrutar.. e buscar piso na Coruña! :D

     
  • Andrés 12:29 el 2 October, 2007 Enlace permanente | Responder
    Etiquetas: ,   

    Si no creyera… 

    From: Centro Social Caixanova
    To: Andrés Maneiro
    Data: 02/10/2007 08:48

    Una vez estudiada la documentación para la admisión al Máster en Software Libre, nos complace comunicarle que su candidatura ha sido aceptada, dado que de la valoración de la documentación se deduce que su perfil coincide plenamente con el requerido a nuestros candidatos.

    É inevitable pensar agora en La maza de Silvio. Sentir que estás vivo. Sentir que tes uns motores vitais xa irrenunciables.

    Estudiar e traballar no que cres non é máis que unha obligación para os hackers, para os apaixoados. E iso implica renuncias tamén. Pero cando sabes cómo eres e a onde queres chegar, non elexi-la opción adecuada non é unha opción. Por iso me embarco nesta nova aventura. Cos mellores. E fágoo porque creo, porque “si no creyera …

    [gv data="7mA7uyivl6E" width="425" height="350"][/gv]

    Si no creyera en la locura
    de la garganta del sinsonte
    si no creyera que en el monte
    se esconde el trino y la pavura.

    (Más…)

     
    • Antón 21:07 el 3 octubre, 2007 Enlace permanente | Responder

      Noraboa Neenoo, agora a dálo collón :-) hai que aprender moito que nós somos os alicerces da futura industria galega do coñecemento. Ides ter unha charla de Stallman, non? podiades facer un streaming :-)

      A ver se coincidimos algún ano destes nalgún sitio :-) eu teño campos base en Madrid, Salamanca e Gondomar (http://gl.wikipedia.org/wiki/Gondomar)… e agora que podo teletraballar na Motopirola aínda me movo máis… se keres vir a algún sitio deses estás invitado!!

      Veña, ánimo pa ti, e para o outro Andrés que tamén se vai masterizar :-)

    • Lara 0:56 el 4 octubre, 2007 Enlace permanente | Responder

      ei!
      congratulations my friend! tenias ganas y no creis, pero lo has conseguido y ahora crees muchas cosas!
      Un beso muy grande y a ver si hablamos un dia!
      Lara

    • nes 22:18 el 4 octubre, 2007 Enlace permanente | Responder

      gracias nenos!! :D

      antón.. xa radiaremos… teño en man algunha sorpresa! x suposto, con blog exclusivo ;) cantas ganas teño xa de quedar un día convosco .. e que nos ensines dunha vez os vídeos secretos do sáhara! jajaja

      lara… non sabes a ledicia que teño agora.. bueno, sí o sabes… xa viches a emoción, cómo as palabras me saían da boca rápidamente e tremía cando falaba disto convosco.. pura emoción.. en fin, só espero que sexa tan bó como promete. Isto é casi como estar en Columbia estudiando con Stiglitz ;) .. “cada loco con su tema”

    • xm carreira 15:13 el 5 octubre, 2007 Enlace permanente | Responder

      Boa escolla. Sorte.

    • peregrinodelasrias 23:57 el 5 octubre, 2007 Enlace permanente | Responder

      ¡Felicidades, Andrés! Só polo excitadamente contento que se te ve no blog e nos coreos que mandas, xa hai que felicitarte! Se é o que soñabas, máis noraboa! E se finalmente logras currar no que máis che gusta, e aportando, bueno, pasas de felicitado a admirado e sanamente envexado :-)

    • nes 5:21 el 6 octubre, 2007 Enlace permanente | Responder

      Gracias chicos! Realmente estoy muy contento.

c
crear nuevo post
j
siguiente post/siguiente comentario
k
anterior post/anterior comentario
r
responder
e
editar
o
mostrar/ocultar comentarios
t
ir al principio
l
ir a la página de ingreso
h
mostrar/ocultar ayuda
shift + esc
cancelar