Me mudo

Pero no es ésta la única mudanza. El blog ha cambiado de residencia. No sólo software habita ahora un nuevo hogar, más grande, más espacioso. Que compartiré también con otros, con los que ya están y los que vendrán. Cambia también de cara: un nuevo tema que incorpora algunas ideas que me gustan mucho, por ejemplo, los comentarios en la misma página que las entradas. Espero que esto facilite seguir las conversaciones y dinamizarlas. En el frente de contenidos, también deseo realizar algunos cambios: a partir de ahora, incluiré en el blog no sólo los post más largos y reflexivos, si no también miniposts, comentarios breves o enlaces a lo twitter – servicio que dejaré de usar como canal de publicación, aunque es probable que lo mantenga abierto: me sirve como RSS de gente que no tiene o no usa su blog.

En ambos casos faltan cosas que retocar: fotos que subir, cajas que desembalar, textos que corregir, alguna fiesta de apertura. Pero ambas han empezado ya. Hoy, 10 de Junio. Se acumula el cansancio de las últimas semanas con el que está por venir, lo que va abriéndose paso. Se avecinan tiempos ajetreados. Y felices, muy felices!

Unido a esto está a distancia. As conversas co señor Puga na cafetería de teleco sembraban as ganas de escribir e de montar empresas tan necesarias como pouco tendentes a estar nos primeiros rankings da web 2.0

Mais, principalmente, o proceso de suspensión sucedeu porque a día de hoxe outros proxectos acaparan toda a miña atención. Paso os días relendo (e tamén re-escribindo). Estou en “modo esponxa“: absorvo todo o que podo dos que máis saben. E tamén hai cidades que merecen ser vividas off-line, como polo momento me sucede con Coruña. Será que son recén chegado.

Sexa como sexa o 2008 creo que será máis do mesmo destes últimos meses: máis e máis software libre. Ler, pensar, escribir e programar son as tarefas que ocuparan o meu tempo este ano. Porque o 2008, será para min o ano do software libre.

Tu quoque Iolanda?

• Aduaneiros Sem Fronteiras bota o peche por unha demanda de Yolanda Castaño
• Os vestidos da polémica
• Yoli e Antón (lovestory)
• A nova en Chuza

Lara cóntanos que en Gante non se alquila nada, que lle costou atopar piso. E creo que na Coruña non debería alquilarse.. a metade do que se alquila.

Segue a búsqueda de piso..

Foron unhas conversas moi agradables, tanto que non se me pasou pola cabeza sacar fotos (mais gracias a que Olga está en todo.. a pesar de estar en modo “baixo consumo“, temos retrato ). Non collín a cámara porque estaba concentrado en cada palabra que dicían, en cada historia que contaban do LIS.

A iniciativa do Laboratorio de innovación social é algo que levo tempo seguindo e que consiste nunha serie de talleres por toda España para amosar as posibilidades dos blogs no terceiro sector. Posteriormente, os que o desexen, poden realizar un taller virtual acompañados por ambos tutores. O LIS é moi necesario, espero que todo lles vaia tan ben como se merecen.

Pola miña parte, apuntei xa na cea algúns dos motores de futuro que me moverán a partir deste punto.

O dito. Gracias pola cea e boa viaxe! .. x certo, a próxima vez xa sabedes: escollede autopista!

é concepçom monoteísta
pensar que existe umha só soluçom
é um conceito banal
o dividendo por baixo do divisor
é umha história perdida
a coeréncia de grande pensador
é um debate sem limite como fazer a perfeita revoluçom
é um debate sem limite como fazê-la perfeita.

é muito definitivo
umha janela tapiada na habitaçom
é altamente agradável
conhecer um valente que tenha valor
de feito é habitual
nom dizer nada novo na conversaçom
é um debate sem limite como fazer a perfeita revoluçom
é um debate sem limite como fazê-lo perfeito.
levere leverelem.

Leverelem – MARFUL

[gv data="nEcn3U37RaA" width="" height="350"][/gv]

[ Actualización 23-05, 22:50h: título correxido ]

Logo da axuda da xente de AGNIX e, sobre todo, de Pedro, o master da Blogaliza, xa teño a entrevista a Javi Vázquez on-line. Javi é socio-fundador e actual desenvolvedor de negocio de IGALIA, empresa galega de software libre.

A razón da entrevista é doble:

• mostrar cómo dende Galicia se pode competir a nivel mundial nun campo tan complexo como o do software libre

• denuncia-las accións que van en contra da nosa industria local e do benestar que pretendemos conseguir a través da sociedade do coñecemento

A entrevista divídese en 4 bloques. Os seguintes:

» IGALIA, a empresa. [00:00-14:40]

Os 3 eixos que configuran a súa actividade: empresa de software libre, xestión cooperativa e forte tendencia á internacionalización (ver por exemplo iniciativa GMAE: IGALIA como membro fundador).

» IGALIA e a comunidade. [14:40-23:30]

De cómo afronta IGALIA o problema dos free riders (a traxedia dos comúns), ou qué lle devolve a empresa á comunidade. IGALIA como mumi, ou axente dinamizador na produción de software libre. Ver por exemplo Premio ó mellor PFC con soft libre e colaboración con GPUL.

» O PEGSI e o mercado TIC galego. [23:30-31:40]

Unha retrospectiva dende a experiencia de Javi do mercado galego das TIC e qué supón o PEGSI neste marco.

» Os últimos pasos atrás. [31:40-50:17]

Tamén falamos dos perigos e pasos atrás que se realizaron nestos meses e cómo iso pode influir no desenvolvemento de Galicia e no noso benestar.

• O caso SERGAS: 653.140€ en licencias

• O caso CIXTEC: 1.452.500€ en licencias

• Educación e software libre: mentres as asociacións de Linux galegas se reúnen coa consellería de educación para falar de software libre e plans de migración, Touriño negocia un acordo con Microsoft.

Espero a disfrutedes!

[making off] Desculpade os meus excesivos tics e a rapidez coa que falo… cousas de conversar cunha persoa de alto standing! Por certo, a metade da entrevista (minuto 30:50 + ou – ) tivemos que realizar un apaño, pois mentres a grabábamos sufrimos un pequeno percance co Skype. A próxima sairá mellor. [/making off]

Guiados por Xosé “Rivers” Dixirei como maesse de ceremonias pasámo-lo domingo inspeccionando un tramo do río Tambre que temos asignado.

O traballo consiste en elaborar unha relación da fauna e estado do río a partir dunhas táboas e fichas dadas. E acudimos á cita todo un equipo multidisciplinar: enxeñeiros químicos, industriais, forestais e de montes, unha doutoranda en física, un tecnólogo (e falo de TIC, claro), un veterinario, un periodista e unha pedagoga. Sobre todo para pasa-lo tempo xuntos, pois a tarefa era moi sinxela.

Con esta experiencia interioricei cómo empoderar significa dotar de liberdade. Cómo a participación cidadá debe ir ligada á escalabilidade da proposta. Cómo a formación de redes precisa dos espacios informais. Ou o por que da necesidade de cultivar redes e non deseñalas.

Resumindo, foi un domingo precioso! (sobre todo porque me quedei coa empanada )

# 10:20h – 12:00h. Comezamos a sesión matinal repasando o feito o día anterior: cómo crear bitácoras e manter as estatísticas, as alertas de Google News para facer seguemento da entidade, de eventos ou palabras clave. Finalmente recórdase a creación da lista de correo para resolver dúbidas.

A mañá arranca probando a ferramenta de Google Calendar. Explícase e xógase coa creación de varios calendarios con distintas opcións de publicación e o uso de calendarios compartidos.

Xosé retoma a metáfora de escritorio virtual: a páxina de inicio como o escritorio virtual.

Explícase o uso de alias de correo en GMail. Neste punto plantéxase a dependencia excesiva da empresa Google. A xestión do correo dunha organización debe ser interna (con servidor propio) ou externa? Coméntase que ó final unha ONGD ten que decidir entre manter servizos propios (servidor de listas de correo, de correo-e, etc) ou externalizalo (a unha empresa privada de pago ou con ferramentas gratuitas).

Fálase da privacidade do usuario e das opcións que existen para garantila.

Explícase a fondo o RSS, a práctica farase coa ferramenta BlogLines. Tamén se amosa a funcionalidade dos navegadores Firefox e do IExplorer para facer o proceso de suscripción de forma sinxelo.

Entramos na parte multimedia do curso.

O uso de YouTube como televisión da organización. Xosé fala tamén da retroalimentación entre a tv en internet e os medios convencionais (no telediario da 2 existe un espazo de participación x ex, tamén tímidamente en Antena3 e no País). Pon o exemplo de Ecoloxistas en Acción como organización con boas prácticas. Explica que é importante realizar videos noticiables, de actualidade.

Logo pasamos a amosar o caso de outra ONGD que usa intensivamente internet: AI. Xosé destaca que a día de hoxe Amnistía Internacional consigue o 70% dos socios a través de internet. Exemplo da campaña… que no lo veas no significa que no exista.

Comeza o descanso.

Multimedialidade: fotos e videos – 12:20 – 14:00h

Empezamos contextualizando as 2 ferramentas usadas para a explicación: Flickr e YouTube.

A potencialidade de Youtube como televisión da organización. Por ex, videos de campo sobre os proxectos desenvolvidos. Campañas de sensibilización. Entrevistas a membros da organización, de contrapartes, etc.

Empezamos coa explicación práctica da ferramenta. A posteriori, explícase cómo incluir un video do curso no propio blog.

Xa finalmente preséntase os Wikis, qué son e para qué se poden usar nas organizacións. O exemplo da Wikipedia.

Xosé comenta que en Canal Solidario usan este tipo de ferramentas, por ex, para traducir os contidos de Canal Solidario. Durante o furacán Katrina, usouse un wiki para organiza-lo ocorrido en tempo real: recursos, últimas noticias, etc. No caso do Tsunami na India fíxose de igual modo: número e listados de víctimas, información para as organizacións, recursos dispoñibles, etc. Tamén se comenta o uso de Vivienda digna: lugares e horas das manifestacións, manifestos, diversos recursos.

Para rematar o seminario, Xosé Ramil comenta que o uso destas ferramentas é o futuro das organizacións. Tamén que, en Galicia, existe unha oportunidade cos medios locais que son máis accesibles que noutros lugares (x ex, Madrid onde están máis saturadas).

A decisión de optar por unha estratexia de comunicación en internet é unha decisión a longo plazo. Os maiores problemas co que se atopan en xeral as ONGD máis grandes e xerárquicas é que estos temas descoñécense e os directores da organización están máis interesados en sair nos grandes medios. Porén, o futuro xa pasa por unha estratexia de comunicación para internet.

Finalmente, explica o obxectivo da Fundación Chandra: que as ONGD sepan usar as novas tecnoloxías. Isto visibiliza a súa labor e facilita o acceso á información.

Rematamos o seminario explicando os principais proxectos da Fundación Chandra.

• Canal Solidario: portal xeralistas de temas sociais
• Solucionesong: dirixido a organizacións, os expertos responden ás consultas
• Hacsfalta: ONG solicitan ofertas de voluntarios e traballo remunerado
• Ekoos: para os xornalistas de medios de comunicación. Poden realizar consultas a expertos. Pretende incidir na calidade informativa dos temas sociais, pois en cantidade Xosé pensa que xa está cubertos os temas sociais.

Xosé Ramil, periodista nos inicios do proxecto Vieiros, logo participa en Inicia (primeira iniciativa de PRISA en internet). Posteriormente, coordinador do proxecto Canal Solidario. Actualmente actúa como coordinador do proxecto Ekoos.org tamén da Fundación Chandra.

# Sesión inicial da tarde 16:30h – 18:00h

Comeza Xosé a contar cómo xurde o proxecto Ekoos.org. Durante o conflito de Sudán dende canal solidario contáctase cos cooperantes no terreo e cubren unha información que estaba silenciada. Os medios entón fanse eco e existe xa unha retroalimentación internet-medios-cooperantes.

A partir de aquí demostraron que os cooperantes podían ser unha fonte de información fiable para os medios. Así xurde Ekoos.org que pretende pór en contacto a periodistas dos xornais con cooperantes especializados en certos temas.

Logo da introdución inicial, explica en qué consistirá o curso: en amosar inicialmente o uso de certas ferramentas. Posteriormente, e para dar soporte, a xente que o desexe poderá consultar as súas dúbidas a través dunha lista de correo creada a tal efecto.

Indica Xosé que os periodistas usan intensivamente a web, polo que ter unha presencia dinámica e activa é moi importante de cara a dar unha boa imaxe da organización para os periodistas.

Explica qué son as bitácoras ou blogs, e as súas características especiais. O trackback (comentarios entre blogs) como conversación na blogsfera. Mostra diferentes ferramentas para crear blogs, tamén buscadores especializados. Entre eles, a plataforma civiblog.

Os blogs como ferramenta de campaña para que os periodistas amplíen información. Ademáis da nota de prensa, si o periodista quere coñecer máis pode acudir ó blog para ampliala, logo, á hora de consultar coa organización xa coñece brevemente a problemática e manexa info, polo que pode facer preguntas máis adecuadas.

Fálase dos blogs Indigencia, Andadura, Ayuda Sahara, Sin Género de Dudas e Diario del camino de Santiago. Tamén se fala de Zexe.

Comeza o kit de inmersión. A partir de agora á vez que os alumnos experimentan Xosé explica o funcionamento. Agora posteo menos porque estou tamén eu resolvendo dúbidas.

Explícase a creación de blogs, noticias e alertas de google news, buscas eficientes en buscadores (cos tips: +, -, linto:, define:, …).

Unha vez explicadas as ferramentas, Xosé Ramil incide na idea de que o sistema operativo tende a ser levado á web e o PC de usuario simplemente se configura como un punto de acceso a internet. Incide tamén na idea de que Google é a empresa que xestiona toda a nosa información (correo-e, calendario, alertas, etc) como antes o foi Microsoft. Agora, vese a páxina persoalizada de Google como o sistema operativo propio en calquera lugar do mundo (calendario, notas, correo, noticias, etc).

Facemos a pausa da tarde.

# Segunda sesión da tarde do venres. 18:30h – 20:00h

Logo das múltiples ferramentas utilizadas comezamos a 2a sesión discutindo o uso dos blogs nas organizacións. Cómo poden servir éstos á comunicación da organización?

Para qué lle serve un blog a unha organización que xa ten web dinámica, foros, etc? Xosé Ramil indica que a principal novidade é a comunicación persoal e a creación dunha comunidade. Os blogs persoais VS os blogs oficiais das organizacións. Xosé indica que os persoais teñen máis liberdade de opinión.

Logo da posta en común, amósase o uso dos xestores de estatísticas. Élíxese o StatCounter para a explicación.

Volvemos ó blog e explícase o uso de etiquetas e cómo éstas poden axudar tanto ó posicionamento en buscadores como á propia usabilidade do blog.

Finalmente, introdúcese o conceto do RSS e das listas de correo ou grupos.

Remata con esto a sesión do venres.