Na sociedade rede e no informacionalismo hai certas cousas que cambian, ou mellor, como unha espiral volven á orixe: recupéranse os modelos de construción artesanal.

Por iso, o espíritu rural galego é unha vantaxa competitiva… quen nos diría que o microfundismo sería a chave para a nosa entrada na sociedade da información, verdade?

Así, co obxectivo de actualizar e recupera-las características que me parecen chave na era informacional, vou expoñer as nosas fortalezas como sociedade.

• A interiorización da cooperación como acción complementaria á competencia.

Quen non foi a plantar as patacas do veciño ou de outros familiares? e a recoller as uvas ou mata-lo porco? Non son estas accións nimias, senón que reflicten un espíritu de traballo en rede. Aínda que nos veña dado pola necesidade de supervivencia.

• A confianza como método de negociación e posicionamento.

O desenvolvemento dunha marca persoal, dun xeito de face-las cousas, dun estilo ó fin e ó cabo que nos posicione ante o noso entorno. Trátase de deixa-la titulitis e volver á meritocracia.

• Os rumores e chismes como márketing viral.

Nun mundo mediado pola confianza, o márketing viral, os rumores e opinións son o método de obter información. Teñen a función social de diminui-la incertidume da decisión. Sabemos de qué pé coxea a persoa/empresa/grupo, cómo responden. Ponse a proba a súa entereza, filosofía vital e fiabilidade.

Son estes 3 puntos os principais que debemos recuperar e, por suposto, actualizar ó dixitalismo!

NOTA: Estas liñas valen -casi- para calquer galego, pois a maioría proveñen do rural, e os que non o facemos totalmente, estamos ben apegados a él a través de nosos pais, avós e ascendentes.